Klinik Psikolog
Sinem Çakır

1983 yılında İstanbul’da doğdum. İnsanları ve ilişkileri anlamaya olan merakım çok erken yaşlarda başladı. Eğitim yolculuğum ilk olarak İstanbul Üniversitesi Çalışma Ekonomisi ve Endüstri İlişkileri bölümünde başladı. İnsan davranışının yalnızca bireysel değil; sosyal ve yapısal bağlamı içinde şekillendiğini görmek, beni daha derine inmeye yönlendirdi. Bu nedenle ikinci lisansımı psikoloji alanında yaptım ve klinik psikoloji yüksek lisansıyla mesleki yolumu netleştirdim.

Yüksek lisans sürecimde aidiyet, öz-anlayış ve kendini affetme üzerine çalıştım. Terapi odasında tekrar tekrar şuna tanık oldum: İnsan en çok kendisiyle kurduğu ilişkide zorlanıyor. Bu nedenle çalışmalarımda yalnızca semptomlara değil, kişinin kendisiyle kurduğu iç diyaloğa da odaklanırım.

Meslek hayatım boyunca çocuklar, ergenler, yetişkinler ve çiftlerle çalıştım. Gelişimsel farklılıklar alanında yürüttüğüm çalışmalar, aile sisteminin ruhsal süreçlerdeki belirleyici rolünü sahada deneyimlememi sağladı. Uzun yıllar yöneticilik ve klinik çalışmayı birlikte yürüttüm; bireysel terapilerin yanı sıra grup çalışmaları, atölyeler ve seminerler düzenledim. Yazmayı ve bilgiyi paylaşmayı mesleki sorumluluğumun bir parçası olarak görüyorum. Psikoloji bilgisinin yalnızca terapi odasında değil, gündelik hayatın içinde de yer bulması gerektiğine inanıyorum.

Bir dönem Amerika’da staj yapma fırsatım oldu. Farklı kültürleri gözlemlemek, insan davranışının hem evrensel hem de kültüre özgü yönlerini birlikte görmek, bakış açımı genişletti. Bu deneyim, psikolojiyi yalnızca teori üzerinden değil; bağlam içinde değerlendirmem gerektiğini bana yeniden hatırlattı.

Bugün Ankara’da, Sağlık Bakanlığı’na bağlı ruhsatlı Özel Sağlık Meslek Hizmet Birimi bünyesinde çalışıyorum. Çocuk, ergen, yetişkin ve çiftlerle etik çerçeve ve bilimsel standartlar doğrultusunda terapi süreci yürütüyorum.

Çalışmalarımda ağırlıklı olarak Bilişsel Davranışçı Terapi (CBT) ve Kişilerarası İlişkiler Psikoterapisi (KİPT) yaklaşımını temel alıyorum. Gerektiğinde metakognitif terapi, şema terapisi ve PACT çift terapisi yaklaşımından da yararlanıyorum. Klinik değerlendirme sürecinde psikometrik ve projektif testler kullanarak süreci yapılandırılmış ve bütüncül bir çerçevede ele alırım.

Aynı zamanda 4 yaşında bir kız çocuğu annesiyim. Annelik, teorik olarak bildiğim birçok kavramın günlük hayattaki karşılığını yeniden öğrenmemi sağladı. Duygu düzenleme, sınır koyma, bağlanma ve sabır artık yalnızca akademik başlıklar değil; deneyimlediğim süreçler. Bu deneyim, terapi odasında ebeveynlerle kurduğum bağı da derinleştirdi.

Terapiyi, kişinin kendisiyle daha adil bir yerden buluştuğu bir alan olarak görüyorum. Amacım danışanlarımın zorlandıkları duygularla savaşmaları değil; onları anlamaları, düzenleyebilmeleri ve hayatlarında daha bilinçli seçimler yapabilmeleri için yanlarında olmak.